VERENIGING BEURS VOOR DEN DIAMANTHANDEL
ANNO 1890
ARCHIEF SPECIALS DIAMANT
HOE KOMT DE KLEUR VAN DIAMANT TOT STAND?

De meeste diamanten die we in sieraden tegenkomen zijn kleurloos (wit) tot licht getint (geel).  Er bestaan echter diamanten met een natuurlijke kleur die sprekender is, zoals rood, groen, blauw, cognac of roze.  Deze kleuren ontstaan door de inwerking van bepaalde natuurlijke processen tijdens het ontstaan van de diamant.  Het zijn echter processen die uiterst zelden voorkomen en daarom deze diamanten zeer zeldzaam maken.  Het is een natuurlijk proces, opgetreden in de geografische formatie en dit maakt de diamant met een speciale kleur tot een echt unicum. 
WELKE VARIABELEN ZIJN NODIG?
  
De koolstof (Carbon) waaruit diamant gevormd is onder extreem hoge druk en extreem hoge temperatuur kan tijdens het vormingsproces een interactie aangaan met bepaalde chemische elementen, natuurlijke straling en/of variaties in de uitgeoefende druk.  Deze variabelen zetten een proces in gang waardoor de diamant op natuurlijke wijze een bepaalde kleur kan krijgen, waarbij deze variabelen elk een kleur bepalen naargelang hun chemische kenmerken.
Foto: Copyright Rio Tinto
Foto: Copyright Natural Colour Diamond Association
HOE KOMT DE KLEUR VAN DIAMANT TOT STAND?
De bijzondere kleuren waarin diamant kan voorkomen worden ook wel "FANCY" - kleuren genoemd.

Deze "natuurlijke" gekleurde diamanten zijn zeer zeldzaam.

Wanneer deze diamanten ook nog eens een flinke afmeting hebben, dan kosten ze vaak miljoenen euro's.

Een zeer gewilde kleur is natuurlijk roze, de kleur van de liefde.

De onderstaande diamant, de "Perfect Pink", ( 14,23 caraat) werd in 2010 verkocht op een veiling van Christie's in Honk Kong voor meer dan 17 miljoen euro, een echt record...!
Foto: Copyright Natural Colour Diamond Association
DE BIJZONDERE GESCHIEDENIS VAN DE "HOPE" DIAMANT


De geschiedenis van deze bijzondere diamant begint wanneer Jean Baptiste Tavernier, handelaar en ontdekkingsreiziger, op reis in India, een diamant koopt met een gewicht van 112 3/16e caraat. De diamant, zeer waarschijnlijk afkomstig uit de Kollur-mijn in Golconda had een enigzins driehoekige vorm en was nog slechts ruw geslepen. Tavernier vond de kleur van de steen: "Prachtig violet".

Tavernier verkocht de steen bij thuiskomst in Frankrijk aan Lodewijk de Veertiende, de "Zonnekoning", samen met 14 andere grote diamanten en nog wat kleinere. Het jaar was 1668.  In 1673 werd de steen overgeslepen door Sieur Pitau, de hofjuwelier van Lodewijk, waarna er een steen overbleef met een gewicht van 67 1/8ste caraat. In de koninklijke inventaris werd de kleur van de steen beschreven als "Intens staalachtig blauw", en de steen werd bekend als de "Blauwe diamant van de Kroon", of ook wel de "Franse blauwe". Hij werd in goud gezet en aan een halskoord gehangen dat de koning droeg bij ceremoniële gelegenheden.
In 1749 liet Koning Lodewijk de Vijftiende de steen opnieuw zetten door Hofjuwelier André Jacquemin, in een ceremonieel sieraad voor de "Orde van het Gulden Vlies", (de Toison d'Or). In 1791 probeerden Lodewijk de ZEstiende en Marie-Antoinette Frankrijk te ontvluchten met de hofjuwelen en werden de juwelen van de Koninklijke Franse Schatkist in beslag genomen door de revolutionaire regering. In 1792 vond er een plundering plaats van de kroonjuwelen en werd de "Franse blauwe diamant" gestolen.
In 1812 beschreef John Francillion een "diepblauwe" diamant met een gewicht van 177 grein (4 grein = 1 caraat) die volgens documenten in het bezit was van de diamanthandelaar Daniel Eliason uit Londen. Er is sterk bewijs dat deze steen gekocht werd door Koning George de Vierde van Engeland.  Na zijn dood, in 1830, waren de schulden van deze koning zo omvangrijk dat het aannemelijk is dat de steen verkocht werd via privé-kanalen.

De eerstvolgende verwijzing naar de volgende eigenaar is te vinden wanneer de steen beschreven is als behorende tot de juwelen-collectie van de bekende financier en verzamelaar Henry Philip Hope, van wie ook de huidige naam van de steen afkomstig is. Helaas is er geen vermelding te vinden in de catalogus van wie Hope de steen gekocht heeft, of hoeveel hij er voor betaalde!
Na de dood van Henry Philip Hope in 1839, en na veel juridische wirwar, erft zijn neef Thomas Hope de steen waarna deze hem nalaat aan zijn kleinzoon Lord Francis Hope.  In 1902 krijgt deze Francis Hope toestemming van zijn zusters en de rechtbank om de steen te verkopen en zo zijn aanzienlijke schulden af te betalen. De steen werd verkocht aan een handelaar uit Londen die hem snel weer doorverkocht aan Joseph Frankels en Zoon uit New York, die de steen in eigendom hadden tot het moment dat ook zij geld nodig hadden om hun schulden te voldoen. De diamant werd verkocht aan Selim Habib die hem liet veilen in Parijs, in 1909. Op de veiling werd de steen niet verkocht, maar wel daarna, aan C.H.Rosenau die de steen datzelfde jaar verder verkocht aan Pierre Cartier!

In 1910 was Mevrouw Evalyn Walsh uit Washington in de V.S. op huwelijksreis in Parijs en werd de steen haar getoond tijdens een bezoek aan Cartier. Zij vond de zetting echter niet mooi.  Cartier liet hierop een nieuwe zetting maken en nam hem mee naar de V.S., waar hij het sieraad een weekend te leen gaf aan Mevrouw Walsh.  Deze opzet werkte uitstekend en zij kocht de steen in 1912 en de diamant werd gemonteerd in een voorhoofds-sieraad met nog andere diamanten. Nog wat later werd de steen een hanger aan een collier, de vorm waarin de diamant nu in het Smithsonian-Museum in Washington te zien is. De flamboyante Mevrouw Walsh-McLean was tot haar dood in 1947 in bezit van de "Hope".

In 1949 kocht de beroemde amerikaanse juwelier Harry Winston Inc. de gehele juwelencollectie uit de nalatenschap van Mevrouw Evalyn Walsh-McLean. Tot deze nalatenschap behorde ook de beroemde diamant, de "Ster van het Oosten", met een gewicht van 94,8 caraat, de "Ster van het zuiden", met een gewicht van 15 caraat, een groene diamant van 9 caraat en een een diamant van 31 caraat, nu bekend als de "McLean-diamant".

De volgende 10 jaar werd de "Hope" diamant getoond op vele exposities en liefdadige evenementen door de hele wereld, georganiseerd door Harry Winston Inc., waaronder een plaats als centrale attractie in de bekende "Court of Jewels" tentoonstelling.  Op 10 november schonk Harry Winston de "Hope" aan het Smithsonian-Museum in Washington, waar de steen onmiddelijk één van de belangrijkste, grote attracties werd.
Een bijzonder postpakket
In het Nationaal Postmuseum van de Verenigde Staten van Amerika bevindt zich de volgende omslag van een pakketje: Het pakketje werd in 1958 aangetekend 1e klas verstuurd door juwelier Henry "Harry" Winston van New York naar Washington, D.C. Er is een bedrag van $145.29 aan "postzegels" (ATM/Meter stamps) geplakt.
Het normale tarief voor een pakketje was toen $2.44. De rest is aantekenrecht en verzekeringspremie voor de inhoud van het pakje.  De inhoud was hierbij verzekerd tot een bedrag van 1 miljoen US dollar. Maar wat zat er dan toch in dat pakje? Het pakje bevatte wat nu bekend staat als de "Hope Diamond" (de diamant van Hope).
Harry Winston had een groot vertrouwen in het amerikaanse postsysteem.  Hij stelde nog nooit een kostbaar pakketje kwijtgeraakt te zijn...!


De "Hope"-diamant heeft sinds de schenking het museum maar vier maal verlaten. In 1962 werd de steen een maand lang tentoongesteld in het Louvre in Parijs, als onderdeel van de tentoonstelling "10 eeuwen Franse Juweelkunst". In 1965 werd de steen tentoongesteld op de Paasshow in Johannesburg. In 1984 werd de steen uitgeleend ten behoeve van het 50-jarig jubileum van Harry Winston Inc., in New York en in 1996 werd de steen weer naar Harry Winston gestuurd voor schoonmaaakwerkzaamheden en wat kleine reparaties.

Het gewicht van de steen werd lang vastgesteld op 44,5 caraat. In 1974 werd de steen uit de zetting gehaald en werd het gewicht vastgesteld op 45,52 caraat en werd de steen geclassificeerd als een "Type IIb diamant", een diamantsoort die halfgeleidend is en meestal fluorescerend.  De "Hope" fluoresceert sterk rood en deze fluorescentie blijft nog enkele seconden zichtbaar nadat de steen beschenen is met een korte-golf Ultra-violette lichtbron..  De blauwe kleur van de diamant wordt toegeschreven aan het mineraal Borium dat in de steen aanwezig is.
De hanger waarin de "Hope" gezet is bestaat uit 16 diamanten, zowel peervormig alsook kussenvormig geslepen. Er is een oog aanwezig waaraan Mevrouw McLean vaak andere diamanten hing, zolas de "Ster van het Oosten" en de "McLean-diamant". Het collier waaraan de hanger bevestigd is bevat 45 witte diamanten.
In 1997 is van de "Hope"-diamant een keuringsrapport gemaakt (certificaat) door het GIA (Gemological Institute of America). Door te klikken op het Pdf-symbool kunt u dit rapport openen en bekijken.
In december 1988 is het Smithsonian-Institute bezocht door een team van het Gemological Institute of America, het GIA, waarbij zij de steen hebben beoordeeld met hedendaagse technieken. Zij stelden vast dat de steen onderhevig is aan lichte slijtage, dat de steen een sterke fluorescentie vertoont en dat de zuiverheid enigzins wordt beïnvloedt door een witachtige korreligheid, bekend bij blauwe diamanten. Zij beschreven de kleur van de steen als "Fancy donker grijsachtig-blauw". In 1996, na een volgende beoordeling classificeerden zij de kleur als Fancy diep grijsachtig-blauw". Een onderzoek op dezelfde dag door een deskundige met een zeer gevoelige machine voor het meten van kleuren liet zien dat er een lichte violette tint in het blauw aanwezig is. Deze tint is niet zichtbaar met het blote oog!  Ht is daarom uiterst verwonderlijk dat Jean Baptiste Tavernier de oorspronkelijke steen met een gewicht van 112 3/16e caraat beschreef als "Un Beau Violet", een prachtige violet!
HOE KOMT DE KLEUR VAN DIAMANT TOT STAND? Klik om verder te lezen...
DE BIJZONDERE GESCHIEDENIS VAN DE "HOPE" DIAMANT. Klik om verder te lezen...
BEROEMDE DIAMANTEN. Klik om verder te lezen...



BEROEMDE DIAMANTEN

De "MAGIE" van diamant is een veelgehoorde term, en niet onterecht.  Deze magie is dan meestal verbonden met illustere diamanten, stenen met een bepaalde geschiedenis van soms al meerdere honderden jaren.  De geschiedenis van veel beroemde diamanten laat zich lezen als een spannende, historische thriller!  Waar is de steen in het ruw gevonden, wie heeft hem als eerste in handen gekregen, wie heeft hem geslepen en aan wie is de steen uiteindelijk verkocht?  Interessante vragen die soms ook nog wel raadsels oproepen.  Wij laten u hier 10 beroemde stenen zien met een diverse geschiedenis.  Wilt u er wat meer van weten?  Klik dan rechtsboven op de LINK: FAMOUS DIAMONDS om op deze website te komen.  Hier is de geschiedenis van tientallen beroemde diamanten uitvoerig beschreven.  Veel plezier...!!!
WEBSITE:  FAMOUS DIAMONDS
10.  DE ALLNAT DIAMANT

Het gewicht van deze diamant is 101,29 caraat, de zuiverheid is VS2 en de kleur is "Fancy Vivid Yellow".  De steen heeft zijn naam gekregen van zijn eigenaar, Alfred Ernest Alnatt, beroemd militair en sportman.  Het is niet helemaal zeker waar deze steen gevonden is. Men neemt aan dat hij uit de DE BEERS PREMIER mijn komt, in Zuid-Afrika.
9. DE MOUSSAIEFF RODE DIAMANT

Deze diamant is als Trilliant geslepen en weegt 5,11 caraat en de kleur is "Fancy Red". Ondanks het feit dat dit een vrij kleine diamant is, is het wel de grootste, bekende, rode diamant. Deze diamant is gevonden in de Abatezhino-rivier in Brazilië in 1990.
8. DE HEART OF ETERNITY

Deze diamant is in hartvorm geslepen met een gewicht van 27,64 caraat en de kleur is "Fancy Vivid Blue". De diamant is gevonden in de Premier Diamond Mine in Zuid-Afrika.  Deze blauwe kleur is zeer zeldzaam, slechts 0,1% van alle stenen uit deze mijn heeft een vergelijkbare kleur, maar niet deze grootte.  De steen is geslepen door de Steinmetz Group en hierna verkocht aan de De Beers Group.
7. DE WITTELSBACH DIAMANT

Een ovale geslepen diamant met een gewicht van 31,06 caraat met een diep blauwe kleur.  Deze steen is in 2009 geslepen door de Firma Laurence Graff.  De waarde is ca. 18 miljoen Euro.
6. DE STEINMETZ PINK

Deze ovaal geslepen "Fancy Vivid Pink" diamant is geslepen uit een ruwe steen van ca. 100 caraat.  Na het slijpen bleef er nog 59,6 caraat over. De diamant is z.g. "Loupezuiver".
5. DE DE BEERS CENTENARY

Deze diamant met een gewicht van 273,85 caraat is de derde grootste steen ooit in de Premier Diamant Mijn in Zuid-Afrika gevonden. De diamant is geslepen door de beroemde diamantslijper Gaby Tolkowski in 1996 en tijdens de "Millenium-tentoonstelling" in Londen in 2000 te zien geweest.  De steen heeft een geschatte waarde van ca. 75 miljoen Euro.
4. DE BLAUWE HOOP DIAMANT

De bekende franse ontdekkingsreiziger Jean Baptiste Tavernier bracht deze steen mee uit India in de 17e eeuw.  De steen staat ook wel bekend als de "Le Blue De France".  Het is een steen met een gewicht van 45,52 caraat en een diep blauwe kleur.  Een diamant met een extreem lange en interessante geschiedenis.  Men kan deze diamant bekijken in het beroemde Smithsonian Natural History museum in Washington in de Verenigde Staten. (Zie ook: DE HOPE-DIAMANT ).
3. DE CULLINAN-I - (Star of Africa)

De Cullinan-I heet zo omdat het één van de negen grootste stenen (naast vele kleinere stenen) is die zijn geslepen uit de grootste, tot nu toe, gevonden diamant ter wereld. Dit ruwe stuk diamant met een gewicht van 3.106,75 caraat werd zo maar op de grond gevonden, op een farm in Zuid-Afrika in 1905. De Cullinan-I heeft een gewicht 530,20 caraat en is geslepen door de Firma Asscher uit Amsterdam (tegenwoordig "Royal Asscher Diamonds".) De steen is onderdeel van de Britse Kroonjuwelen en bevindt zich in de scepter van de engelse koningin.  Men kan deze diamant bekijken in de "Tower of  London".
2. DE SANCY DIAMANT

De Sancy diamant is te bewonderen in het Louvre in Parijs.  Het is ook een diamant met een lange, interessante geschiedenis.  In 1570 werd deze steen gekocht door de Franse ambassadeur in Turkije, aan het "Hof van de Verheven Porte". De kleur van de Sancy is "Pale Yellow" en het gewicht is 55,23 caraat.
1. DE KOH-I-NOOR

De diamant met de langste en meest interessante geschiedenis ter wereld. De diamant weegt 109 caraat en is afkomstig uit India. Beweerd werd dat hij afkomstig was uit het oog van een tempelbeeld.  De erste eigenaar was de Radja van Malwa en het verhaal ging dat de eigenaar van deze steen de machtigste man ter wereld zou zijn.  Er is om deze steen veel strijd geleverd.  In 1939 kwam Veldheer Nadir Sjah op slinkse wijze in het bezit van deze diamant en hij nam hem mee naar Perzië.  Hier bleef de steen tot 1849 tot de Engelse overheersers de steen mee naar Engeland namen en als geschenk gaven aan "Queen Victoria".  Nu is hij onderdeel van de Britse Kroonjuwelen. India en Pakistan claimen nog steeds dat zij de rechtmatige eigenaar zijn van deze waardevolle steen en dringen er nog steeds bij de engelse regering op aan om de steen te laten terugkeren naar het land van oorsprong.

 
 
 
Coating van diamanten nanodeeltjes voor kunstgewrichten
9 februari 2012 - Een versterkende coating van nanodiamanten op kunstgewrichten beschermt mogelijk tegen
ontstekingen veroorzaakt door slijtafval van kunstgewrichten.   ANP Onderzoekers van de universiteit van
Alabama in de Verenigde Staten publiceerden hun bevindingen deze week online in het tijdschrift Acta
Biomaterialia.
De zoektocht naar kunstgewrichten die langer meegaan en minder pijn veroorzaken is niet onbelangrijk. In de
VS worden jaarlijks meer dan 418.000 knieën en 328.000 heupen vervangen. Met het ouder worden van de
populatie zal dat aantal snel toenemen.

Macrofagen

Gewrichtsslijtage genereert metalen afvalstukjes die pijn en ontstekingen kunnen veroorzaken. De kleine stukjes
metaal worden geabsorbeerd door speciale imuuncellen, de macrofagen. Vervolgens scheiden de macrofagen
door de opname van de metaalresten chemische stoffen af die kunnen leiden tot zwellingen en pijn. Door deze
ontstekingen kunnen bot-etende cellen in de buurt van de implantaten geactiveerd worden, wat weer zorgt voor
botverlies en de kans vergroot dat de implantaten losbreken, waardoor een tweede operatie nodig is.
Slijtage
Diamanten coatings zorgen ervoor dat er geen metaalafval meer in het lichaam komt, maar zelfs het veel
hardere diamant zal wat afslijten door de constante wrijving in de gewrichten. Eerdere studies hebben al
aangetoond dat er minder afval van de diamantcoatings afkomt en de deeltjes ook veel kleiner zijn. Toch is het
belangrijk om te weten wat de consequenties zijn van de opeenhoping van de diamantdeeltjes in het lichaam.

Ontstekingsreacties
De onderzoekers keken in het laboratorium naar de interactie tussen nanodiamanten en de macrofagen.
Hiervoor gebruikten de onderzoekers hoeveelheden waarvan vermoed wordt dat ze overeenkomen met de
werkelijke hoeveelheid afgesleten diamantcoating. Er traden geen ontstekingsreacties op bij de proeven tot een
bepaald maximum. Daarna reageerden de macrofagen slechter. De studie laat zien dat het zin heeft om door te
gaan met het onderzoek naar het gebruik van diamanten nanodeeltjes voor toepassingen in het menselijk
lichaam omdat het maximum in het lichaam niet overschreden zal worden.
Bron: NU.nl (Foto: ANP).

COATING VAN DIAMANTEN VOOR KUNSTGEWRICHTEN. Klik hier om verder te lezen...
 
DIAMANT BETER DAN GOUD. Klik hier om dit bericht te lezen...
EERSTE RING GEHEEL VERVAARDIGD VAN DIAMANT.Klik hier om dit bericht te lezen...